جاده ی سبز آزادی

رياست محترم سازمان ملل متحد

قرار است در اواسط ماه سپتامبر٬ احمدي نژاد رئيس جمهور ايران به نيويورك
و در اجلاس سازمان ملل شركت كندـ مردم دنيا در دو ماه گذشته بر صفحه
تلويزيونهاي خود نمونه بسيار كوچكي از سه دهه جنايت٬ قتل٬ كشتار و تجاوز
به ابتداي ترين حقوق مردم ايران را توسط رژيم اسلامي كه احمدي نژاد رئيس
جمهور انست را ديده اندـ

ما امضا كنندگان زير ضمن اعتراض شديد به سازمان ملل براي راه دادن به يك
جاني و ادمكش حرفه اي براي حضور در اجلاس اين سازمان خواهان جلوگيري از
حضور احمدي نژاد در سازمان ملل هستيم٬ و فكر مي كنيم ميكروفون دادن به
احمدي نژاد در سازمان ملل توهين و بي حرمتي نه تنها به مردم ايران بلكه
به مردم سراسر دنياست٬ ما قاطعانه خواهان بازداشت احمدي و محاكمه وي به
جرم جنايت عليه بشريت هستيم.
تنها چند نمونه از جنايتهاي احمدي نژاد در سه ماه گذشته به قرار زير است:
١: دستور كشتار بيش از صد نفر از معترضين به مضحكه انتخابات رياست جمهوري؛
٢: داير كردن زنداني به اسم كهريزك و تجاوز جنسي به صدها نفر از بازداشت
شدگان اعتراضات اخير در ايران ؛
٣: نمايشات شرم اور اعتراف گيري از بازداشت شدگان تحت نام "دادگاه" و
نشان دادن چهره شكنجه شده انها از تلويزيون رسمي ايران.

براي ارسال يادداشت اعتراضي به صفحه زير رجوع كنيد

خواهشا کوتاهی نکنید!چون 1 دقیقه هم طول نمیکشه. با تشکر

http://iransolidarity.org.uk/NoANUN

آقای احمدی نژاد پس از پیروزی در انتخابات(البته از نظر خودش) هاله نور جدید خود رو معرفی کرد! این هاله ی نور از جوانان غیور و نورانی کشورمان نشات گرفته است، و قرار است به زودیه زود آقای احمدی نژاد هم به این هاله ی نور اضافه شود.

در پایان بیایید در این روزهای عزیز از خداوند بخواهیم که این جوانان عزیز کشورمان را با انبیا و بزرگان و غیور مردان و زنان اسلام محشور بفرماید. (اللهی آمین)

در این تصویر اثرات ناشی از مشاهده ی صدا و سیمای آقای ضرغامی رو میبینید! لذا خواهشمندیم که در

مشاهده ی برنامه های عوام فریبانه ی صدا و سیما کمال هوشیاری رو داشته باشید.(حتی برنامه  کودک)

همون طور که از عکس پیداست آقای احمدی نژاد کم آورده و ناموس وسط آورده!(شعار انتخاباتی معروف)! ولی نمیدونه که این آمریکایی ها اصلا ناموس و اینا حالیشون نیست.(خنده ی آقای اوباما مزید بر علت هستش!!!)

نام«زهرا رهنورد» برای بسیاری یادآورنام مهندس میرحسین موسوی است. شخصیت ممتاز، پیوند دیرپای این دو و هشت سال نخست وزیری میرحسین این دو شخصیت را در صدر توجهات افکار عمومی قرار داد و باعث شد که هر یک یادآور دیگری باشند. گرچه رهنورد برای همگان نامی آشناست. اما بیراه نیست که برای شناخت بیشتر رجوع کنیم به هشت سال قبل و مراسمی که در انجمن آثار و مفاخر فرهنگی به انجام رسید.

چهارشنبه 30 اردیبهشت سال 1383، مراسمی در انجمن آثار و مفاخر فرهنگی به منظور نکوداشت خانم دکتر زهرا رهنورد و تجلیل از فعالیت‏های طولانی و گسترده علمی، فرهنگی، هنری و سیاسی ایشان برگزار شد.
شرکت اندیشمندان، اساتید دانشگاهها، شخصیت‏های سیاسی و مسئولان کشوری و دانشجویان دکتر رهنورد که برخی‏شان به مقام استادی هم رسیده بودند از یک سو و حضور دختران و نوه‏های شیرین و پدر و مادر پیر و قابل احترام دکتر رهنورد از دیگر سو بر صمیمیت مراسم ‏افزود.
به گزارش قلم نیوز آنچنان که عصمت گیویان نوشته است در بخشی از این مراسم زهرا رهنورد لب به سخن گشود و خود را چنین توصیف کرد:
من نه هنرمندم، نه محققم و نه آنچه دوستان با دیده لطف در من یافتند. من فقط با چشم‏هایم گل دیدم و چیدم و عرضه داشتم و هر آنچه هست لطف اوست. زیبایی اوست ... شخصیت من تحت تأثیر سه زن، ابتدا مادربزرگ استثنایی‏ام، مادر و خاله‏ام ساخته شد. «مادربزرگ» به سه زبان سخن می‏گفت و من مخاطب بودم و باید مفهوم را درمی‏یافتم. زبان قرآن و روایات، زبان حافظ و سعدی و مولوی و زبان ضرب‏المثل. «مادر» مهربانم که با شجاعت، سلحشوری، آزادی‏خواهی و فداکاری بخش دیگری از شخصیت مرا ساخت. خاله که مظهر دانش بود، او تحصیل‏کرده و فرانسه‏دان بود. دبیر ادبیات فارسی و فرانسه و از همه مهم‏تر او مادر نخستین استاد من اکبر امیرنظام (شاگرد استاد کمال‏الملک) بود. امیرنظام خط، مینیاتور، نقاشی آب‏رنگ، رنگ روغن و بخشش و بزرگی را خوب می‏دانست.
شغل پدرم که یک نظامی معترض و ناسازگار با رژیم بود نیز سبب شد تا حضور در جاده‏های صعب و گردنه‏های هولناک و شهرهای مختلف، مرا آماده یک زندگی پر فراز و نشیب کند. چهار گوشه ایران و بعد از آن چهار گوشه جهان از نیویورک تا دهلی و پاریس و آفریقا همه و همه مرا آموخت که هر غیر ممکنی را باور کنم. این همه سفر و کنده‏شدن‏ها و بی‏قراری‏ها مرا چون ذره کاهی بدون وزن و مقدار و به کلیه تعلقات بی‏وفا کرد و آماده شدم تا «نداشتن و نخواستن» را مرام خود کنم. فصل ازدواج فرا رسید. با همسرم قرار گذاشتیم که «نخواهیم و نداشته باشیم». زندگی‏ام می‏رفت و شکل می‏گرفت. در نظام تربیتی خانواده که به نحوی مساوات بین فرزندان رعایت می‏شد و البته عواطف شدیدتری نسبت به دختران اهدا می‏شد آموختم عدالت‏طلب، علم‏جو و ستاینده هنر باشم.
دوران دانشجویی که همزمان با تأهل و مادر شدن من بود، با حمایت خانواده کامل و کامل‏تر می‏شدم. بعد از برگزاری نمایشگاههای متعدد از نقاشی‏هایم با مطبوعات و حسینیه ارشاد آشنا شدم و در پرتو شخصیت‏های بزرگی چون استاد مطهری، شریعتی قدم به قدم پیش می‏رفتم که حسینیه ارشاد تعطیل شد و من احساس کردم با آن اطلاعاتم نمی‏توانم همه محتوای ذهنم را بیان کنم. پس خواندم و خواندم و خواندم.
پس از لیسانس مجسمه‏سازی و فوق لیسانس در هنر و دکترای علوم سیاسی ادامه دادم و حالا هم امیدوارم تأویل همان خوابی باشم که مادرِ جوانم هنگامی که مرا باردار بود دیده بود. او با همه جوانی و پاکی‏اش در یک حیاط سنتی که پنجره‏های رنگین اتاق‏های پنج دری محاصره‏اش کرده بود، کنار یک حوض گرد با کاشی‏های آبی و داربستی پربرگ زیر سایه‏های افلاطونی، آن خواب را دیده بود که «قرآنی از آسمان بر دامنش فرود آمد.»

در بخش دیگری از این مراسم مادر محترم ایشان به ایراد سخن پرداخت و در باره ایشان چنین گفت:
همان طور که حضرت امام(ره) فرموده بودند که از دامن زن مرد به معراج می‏رود می‏خواهم بگویم علاوه بر آن با تربیت درست و سعی و تلاش، زن هم می‏تواند به مقام‏های والا برسد. مربی باید دامنی پاک و مطهر و تربیت شده داشته باشد. من در تمام لحظات تربیت فرزندانم، جده‏ام را به کمک و گواه می‏گرفتم تا آنها را آن گونه بپرورم که خداوند و ایشان خشنود باشند. من از همه فرزندانم راضی هستم و همه‏شان را تبلور و تجسم خواسته‏های بحق و الهی خودم و پدرشان می‏دانم. معتقدم که فرزندان با تربیت درست در خانه و بعد هم در مدرسه و حضور اساتید و بزرگانی تأثیرگذار در فامیل می‏توانند در زندگی راه صحیح را انتخاب کنند. خاطره‏ای از کودکی دکتر به خاطر دارم که بارزترین‏مشخصه ایشان دقت و کنجکاوی بود. ایشان قبل از مدرسه وقتی که 3 یا 4 سال داشت به نوشتن علاقه‏مند بود. هر گاه من را می‏دید که کاری انجام نمی‏دهم اصرار پشت اصرار که «آلابیشتار» کنیم. منظورش از «آلابیشتار» نوشتن بود. یعنی حالاییا نوشتن را تمرین کنیم.
شکل حروف را قبل از مدرسه رفتن می‏شناخت و تمرین می‏کرد. عکس و تصویر کتاب‏ها را آنچنان می‏نگریست که گویا می‏تواند منظور آن نوشته‏ها را بخواند و بفهمد.
هر بار که در جلسات سخنرانی ایشان حضور داشتم به این فکر بیشتر پی می‏بردم که فرزندانم یک موهبت الهی هستند. یک لطف خدایی و باارزش.
رابطه من با فرزندانم بسیار خوب و متقابل است. درست است که من راهنمای آنها بودم اما آنها هم به من، فکرِ روز و افکار مترقی را منتقل می‏کنند. من ممنون فرزندانم هستم که اگر نتوانستم مطابق آنها با اطلاعات جدید هماهنگ باشم، آنها با مشورت با من انتقال‏دهنده افکار مترقی بودند. به عنوان یک مادر همیشه امنیت و حمایت خانواده را به آنها ارزانی داشته‏ام و در تمام مدتی که فرزندان خانم دکتر کوچک بودند و ایشان فعالیت بیشتری در بیرون از خانه داشتند من مراقب بچه‏ها و خانه‏شان بودم تا مادرشان با خیال راحت و فراغت بیشتری به فعالیت‏هایش برسد و کانون خانواده محکم و استوار و گرم بماند. از میان فعالیت‏های هنری خانم دکتر به «مجسمه مادر» بسیار علاقه دارم. وقتی که کارشان هنوز در منزل بود با تهیه روپوش و لباسی برای مجسمه از آن محافظت می‏کردم. دعای خیر من بدرقه راه همه عزیزانی که در جهت رضایت خداوند سبحان و رحیم گام برمی‏دارند.

میرحسین موسوی متولد خامنه سال 1320 است. کاسب زاده آذری سالهای پرافتخاری را پیش و پس از انقلاب در کارنامه کاری خود به ثبت رسانده است. سالهایی که از عالم هنر به سیاست آمد و از سیاست به هنر بازگشت

میرحسین موسوی متولد خامنه سال 1320 است. کاسب زاده آذری سالهای پرافتخاری را پیش و پس از انقلاب در کارنامه کاری خود به ثبت رسانده است. سالهایی که از عالم هنر به سیاست آمد و از سیاست به هنر بازگشت.و اینک بار دیگر به عالم سیاست باز گشته است. میرحسین موسوی، اگر چه فوق لیسانس معماری دارد اما بیش از انکه در عرصه معماری شناخته شده باشد، چهره ای سیاسی است.

هرچند او به عنوان آخرین نخست وزیر نظام جمهوری اسلامی ایران (پس از مهدی بازرگان، محمدعلی رجایی، محمدجواد باهنر و محمدرضا مهدوی کنی) پس از اتمام دوره خدمتش در این منصب، عطای سیاست را به لقایش بخشید و به عالم هنر بازگشت.

او که مدرکش را در بهار سال 48 از دانشگاه ملی (شهید بهشتی) در رشته معماری و شهرسازی اخذ کرد، طرح اداره مرکزی آب و فاضلاب اصفهان را در سال 1348 نوشت و تا سال 50 آن را اجرا کرد. سپس طرح مجموعه کانون توحید را در سال 1350 اجرایی کرد تا آثاری ماندگار در معماری سیاسی ایران برجای گذارد. چرا که کانون توحید چه پیش از انقلاب و چه پس از ان مرکز تجمع سیاسیون منتقد بوده و هست. چه ان زمان که مطهری در آنجا سخنرانی می کرد و چه در سالهای اخیر.

از آثار معماری مهندس معمار در سالهای پس از انقلاب نیز می توان به طراحی ساختمان مزار شهدای هفت تیر، طرح مرکز مطالعات، طرح دانشگاه شاهد، طرح تکیه شهدای اصفهان، طرح بنای یادبود شهید خرازی، طرح مجموعه فرهنگی تجاری بین‌الحرمین شیراز و طراحی سایت دانشگاه علامه طباطبایی در سالهای دهه دوم انقلاب اشاره کرد. موسوی در دهه های بعد از فعالیت خود کاست تا جایی که ساخت مسجد سلمان فارسی نهاد ریاست جمهوری در سال 1376 تنها نماد فعالیت او در سالهای اخیر است. البته میرحسین در طول این سالها بیشتر به نقاشی روی آورد و چندین نمایشگاه نقاشی انفرادی و جمعی را برپا نمود. 2فرزند نتیجه زندگی مشترک میرحسین موسوی با زهرا رهنورد است.

مسئولیت‌های اجرایی :
1- عضو شورای انقلاب اسلامی 1359-1358

2-عضو شورای مرکز ی حزب جمهوری اسلامی 1361-1357

3- رییس دفتر سیاسی حزب جمهوری اسلامی 1360-1358

4- قائم مقام دبیرکل حزب جمهوری اسلامی 1360-1358

5- سردبیر روزنامه جمهوری اسلامی 1360-1358

6- وزیر امور خارجه 1361-1360

7- نخست وزیر 1368-1360

8- رییس ستاد انقلاب فرهنگی 1360

9- رییس شورای اقتصاد 1368-1360

10- رییس بنیاد مستضعفان 1368-1360

11- رییس ستاد فرماندهی کل نیروهای مسلح

12- عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام ادامه دارد-1368

13- عضو شورایعالی انقلاب فرهنگی ادامه دارد-1375

14- مشاور سیاسی رییس جمهور 1376-1368

15- مشاور عالی رییس جمهور 1384-1376

16- رییس شورای هنر - ادامه دارد-1378

17- رییس فرهنگستان هنر - ادامه دارد-1378

فعالیت های دانشگاهی:
موسوی در دانشگاه تربیت مدرس دروسی چون مسائل ایران و ریشه‌های انقلاب را تدریس کرده و در دیگر دانشگاه ها نیز به شکل پراکنده تدریس هایی داشته است. از جمله تدریس تاریخ تمدن و فرهنگ و معماری در دانشگاه ملی در سالهای 1357-1354. او در این سالها رساله های بسیاری را راهنمایی کرده که از جمله آنها می توان به این موارد اشاره کرد:

1-مقایسة آرای سیدقطب و دکتر شریعتی استاد راهنما-کارشناسی ارشد

2- مقایسة آرای امام خمینی(ره) و آیت‌ا... نائینی استاد راهنما-کارشناسی ارشد

3-استراتژی امنیت ملی استـاد مشاور-دوره دکتـری

4-کاریزما در مدیریت استـاد مشاور-دوره دکتـری

5-چالش‌های مردم‌سالاری در ایران استاد راهنما-کارشناسی ارشد

6-نفت و سیاست خارجی در دوران پهلوی2 استاد راهنما-کارشناسی ارشد

7-نفت و سیاست خارجی در دهه اول انقلاب استـاد راهنما-دورة دکتـری

8- چرایی به قدرت رسیدن دولت مطلقه نوگرا در ایران استـاد راهنما-دورة دکتـری

9- امنیت ایران در عصر جهانی شدن،چالش‌ها و سیاستها استـاد مشاور-دورة دکتـری

10- توسعة مرکز شهر اردبیل استاد راهنما-کارشناسی ارشد

11- طرح دانشگاه هنر اسلامی تبریز استاد راهنما-کارشناسی‌ارشد

12- دولت رانتیر و جامعه مدنی در ایران (1376-1357) استاد راهنما-کارشناسی‌ارشد

13-تأثیر ایدئولوژی سیاسی بر رفتار سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران و آفریقای جنوبی استـاد مشـاور-دورة دکتـری

14- الگوی مدیریت تکنوکراتیک و تأثیر آن بر موقعیت طبقة متوسط جدید ایران استاد مشاور- کارشناسی ارشد

15- بستـرهای همکـاری و رقابـت روسـیه و ایالات متحده در آسیای مرکزی استاد راهنما-کارشناسی ارشد

کتاب ها و تالیفات:
موسوی که در سالهای 58 تا 60 سرمقاله های روزنامه جمهوری اسلامی را می نوشت، آثار مکتوب بسیاری در حوزه فرهنگ و سیاست دارد، از جمله « فرهنگ و واژگان علوم سیاسی در اسلام » انتشارات قلم 1356، «تحلیلی بر دو مفهوم قرآنی» انتشارات قلم 1356، « پنج گفتار دربارة انقلاب و جامعه» تألیف دفتر نشر فرهنگ اسلامی1377-1375